Wtorek, 9 czerwca, Mt 5,13-16

Autor tekstu
Lectio Divina św. Józefa
Sól, która nadaje smak i chroni przed zepsuciem; światło, które oświeca i wskazuje drogę – takich uczniów chce mieć Jezus...

Wtorek, 9 czerwca, Mt 5,13-16

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy i nie umieszcza pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. Tak niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”.

Rozważanie

Sól, która nadaje smak i chroni przed zepsuciem; światło, które oświeca i wskazuje drogę – takich uczniów chce mieć Jezus. Sól bez smaku traci swoje właściwości, przestaje spełniać swoją rolę. Jezus dodaje: każdy ogniem będzie posolony (Mk 9,49) oraz: miejcie sól w sobie (Mk 9,50). To Duch Święty jest tym ogniem, który może nas posolić – nadać smak naszemu życiu, zapalić w nas światło, by świeciło nam i innym. Ale żeby to było możliwe, musimy mieć Go w sobie. Ten smak i widoczne światło są świadectwem obecności Bożego Ducha w nas.

Jednocześnie Jezus przestrzega przed tym, co się dzieje, kiedy sól traci smak – nie da się zastąpić Ducha Świętego, jeśli nasza miłość zwietrzeje, życie stanie się bez smaku. Podobnie światło. Jezus w Ewangelii św. Jana mówi: Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia (J 12,8). Kto może mieć światło życia i stać się światłem świata jeśli nie ten, kto tym Światłem wcześniej się napełnił i teraz pozwala Mu przez siebie przeświecać? To Jezus jest źródłem światła, a Jego uczniowie mają być tak czyści i przejrzyści, by świecili Jego światłem, nie zasłaniając Go sobą.